martes, 18 de mayo de 2010

Sentir, es vivir.

Menudo título más moñas. Pero hoy estoy entre apagada y fuera de cobertura y feliciana y superviviente de esta asquerosa vida.
Los rumores en mi vida van en aumento; y mi enfado y mi cabreo van disminuyendo.
Puede que estos últimos meses ( al menos lo admito) me haya convertido en una persona insegura, pasota y quizás maleducada. Pero todo tiene su explicación. Lo siento a aquellas personas que se sientan ofendidas.
Pero ahora mi vida ha dado un giro algo inesperado. Una situación que en mi vida esperaba ni mucho menos imaginaba.
Sí, ( para todas aquellas cotillas); Sí tengo una persona que invade mi vida. Ha sabido entrar en mi vida, aún estando contraria a las suposiciones. Por ahora estoy feliz y contenta; espero que dure así.
Toni, espero que te guste... así no me taladrarás tanto al cabeza. (es broma, tonto)
Pero ya que te he nombrado; a ti también debería darte las gracias. Aunque no las mereces porque me has invadido ( cosa que yo no quería) jajajaja; un beso.
Me cuesta decírselo a todo el mundo; Te quiero.

4 comentarios:

  1. Nou nòvio? m'alegre molt, Lourdes. Ara a arrassar en el selectiu, eh?

    ResponderEliminar
  2. Tu estás obseso con el novio eh?
    NO NO TENGO!

    DIOS!

    ResponderEliminar
  3. Ho sent, ho he malinterpretat supose. Pensava que estaves dient que t'havies enamorat d'un xic. Mil peldones.

    ResponderEliminar
  4. ai stevie.. stevie... Yo hubiera pensado igual que tu! jajaja Por lo cotilla y mala que soy! ( no por otra cosa.. jajaj)
    De peldones nada! jajajajaja

    Tu, que estás primaveral!!! Admítelo!!

    ResponderEliminar